• Spring naar de hoofdnavigatie
  • Door naar de hoofd inhoud
  • Spring naar de eerste sidebar
Annemiek Onstenk Journalist

Annemiek Onstenk Journalist

tekst, redactie & research

  • Home
  • Tekst
  • Redactie
  • Research
  • CV
  • Klanten
  • Contact
  • Kanaalpost

Rooien in Amsterdam

20 december 2010 door Annemiek Onstenk

Er zijn dagen dat het niet uitmaakt dat ik van muziek van Monteverdi, boeken van Adriaan van Dis en de politicus Femke Halsema houd. Bij de WK-halve finale nam het Nederlands elftal het op tegen Uruguay. Ik stond op het Museumplein, middenin de zinderende mensenmassa. Van aparte juichplekken voor Concertgebouw- en andere elitemensen aan de ene en hardwerkende Nederlanders aan de andere kant, was geen sprake. Samen voor Oranje. Ook de vanwege de sneeuw uitvallende treinen op Amsterdam Centraal waren reuze goed voor het samenhorigheidsgevoel tussen anonieme reisgenoten. Ik leende iemand m’n mobiele telefoon, een ander luisterde naar mijn frustratie dat iemand voor niets naar een afspraak in Utrecht was gekomen. Samen tegen de NS. Automobilisten die vanwege de gladheid geen hellende weggedeelten konden nemen, kregen hulp van fietsende en wandelende voorbijgangers. Medeweggebruikers in de file achter hen stapten uit. Er klonk gelach als een auto van de brug afgleed in plaats van middelvingers en plat gescheld. Mensen hielpen me toen ik op de fiets onderuit ging. Samen voor en tegen de sneeuw.

Leed verbroedert en verzustert. Je afkomst, het soort werk dat je doet, je standpunt, seksuele voorkeur of vrijetijdsbesteding: ze doen er even niet toe.

Die aardige medeweggebruikers of jongen die m’n mobieltje leende zitten misschien nu weer boos achter hun pilsje. Af te geven op die, al dan niet linkse, ‘elite’ of ‘grachtengordel’ (waar ik niet woon) types als ik. Mijn ‘soort’ mensen zijn de kwaaie pieren, die voor multiculti of zelfs islamisering hebben gezorgd. Ik op mijn beurt erger me aan mensen die rochelen en op straat spugen en wind me op over de slechte smaak van New Kids-liefhebbers.

Maar toch, zo slecht rooien we het niet met elkaar in Amsterdam.

Gerelateerde Berichten

  • Kruk

    In ons woongebouw eindigt de (buiten)brandtrap met een gesloten deur. In plaats van met een snelle, eenvoudige handeling kun je alleen naar buiten wanneer je met je huissleutel het slot opendraait. Bij calamiteiten in een gebouw met ruim 70 huishoudens lijkt me dat onveilig (en niet voldoen aan de brandveiligheidsvoorschriften).…

  • Papegaai vangt bot

    Komt een papegaai bij C1000. Baasje houdt halt bij het vogelvoer...om iets uit het schoonmaakvak te pakken. Jammer.

  • Eropaf Laboratorium

    Zo vol is het nog nooit geweest in MuzyQ, het geplaagde muziekstudioverzamelgebouw in Amsterdam Oost. Terwijl het stadsdeel met de huidige eigenaar in de clinch ligt over aankoop van het enorme, verliesgevende pand, bruist het op 13 oktober van de activiteiten. Het nationale Eropaf Laboratorium is er neergestreken voor een…

Categorie: Amsterdam Centraal

Primaire Sidebar

Amsterdam Centraal
  • Bad trip Moskou
    Hoogleraar en planoloog Zef Hemel verzorgde 11 mei 2016 een #Stadslicht City Trip naar Moskou in Pakhuis de Zwijger. Hij ...
  • Woningmarkt in de lift…. naar beneden
    Het is voor woningcorporaties gemakkelijker geworden huurwoningen te verkopen en de economie trekt weer een beetje aan. Dus lezen we ...
  • Kruk
    In ons woongebouw eindigt de (buiten)brandtrap met een gesloten deur. In plaats van met een snelle, eenvoudige handeling kun je ...
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • ...
  • 8
  • >>

Artikelen

Selecteer subcategorie
category
6b030a451c11e
1
1
27
Loading....

Volg mij op

  • LinkedIn

© 2026 Annemiek Onstenk, journalist | Tekst, redactie & research | Techniek WordPress | Realisatie Zin in Webdesign