• Spring naar de hoofdnavigatie
  • Door naar de hoofd inhoud
  • Spring naar de eerste sidebar
Annemiek Onstenk Journalist

Annemiek Onstenk Journalist

tekst, redactie & research

  • Home
  • Tekst
  • Redactie
  • Research
  • CV
  • Klanten
  • Contact
  • Kanaalpost

Annemiek Onstenk

Psychiatrische zorg in detentie

13 december 2011 door Annemiek Onstenk

Vertegenwoordigers van de penitentiaire inrichting (PI) Vught ontvingen onlangs een Best Practice Award 2011 in het Italiaanse Padua. De Award is een onderscheiding van de Wereld Gezondheidsorganisatie van de Verenigde Naties voor zorg in gevangenissen. De Vughtse gevangenis won de prijs voor het samen met ketenpartner de Pompestichting ontwikkelde zorg/behandelprogramma voor psychisch gestoorde veroordeelden en verdachten van een seksueel delict.

In gevangenissen zitten veel gedetineerden met psychiatrische problemen, een verslaving en/of verstandelijke beperking. Omdat zij recht hebben op dezelfde zorg als buiten de gevangenismuren, bieden penitentiaire inrichtingen zelf psychiatrische zorg en behandeling. Aansluitend op de detentie nemen de geestelijke gezondheidszorg, tbs-instellingen of anderen die over. Behalve zorg voor de gezondheid van psychisch gestoorde gedetineerden, heeft psychiatrische zorg in gevangenissen ook als doel te voorkomen dat zij na vrijlating opnieuw in de fout gaan.

PI Vught en vier andere Nederlandse gevangenissen hebben sinds twee jaar een Penitentiair Psychiatrisch Centrum (PPC) in huis, waar in totaal plaats is voor bijna 700 patiënten. De vijf PPC’s werken nauw met elkaar samen. De kwaliteit van de zorg in de centra is goed, oordeelde de Inspectie voor de Gezondheidszorg midden 2011. Omdat de PPC’s pas kort bestaan, is de geboden psychiatrische zorg zelfs ‘boven verwachting’, aldus de Inspectie. Belangrijkste tekortkoming vindt zij het ontbreken van goed functionerende, geïntegreerde patiëntendossiers. Ook moeten de centra de resultaten van hun zorg en behandeling beter volgen en in beeld brengen.

Dwang en drang

‘Ik ben heel trots op wat de PPC’s in korte tijd hebben neergezet,’ zegt Jacco Groeneveld, directeur Gevangeniswezen bij de Dienst Justitiële Inrichtingen en verantwoordelijk voor zorg. ‘Maar er is geen reden voor zelfgenoegzaamheid. Er moet nog veel gebeuren.’

Zo deed de Inspectie voor de Gezondheidszorg ook de aanbeveling dat de PPC’s zich aansluiten bij de landelijke ontwikkelingen rond dwang en drang in de geestelijke gezondheidszorg. Jacco Groeneveld gaat met dit onderwerp aan de slag. ‘Ik denk bijvoorbeeld aan ander beleid rond isoleercellen. Het isoleren van gevangenen blijkt meer schade dan goed te doen.’

Jan Koolen, directeur Zorg en Behandeling van het PPC in Overmaze Maastricht is blij met de aandacht voor het anders omgaan met dwang en drang. Jan Koolen ‘Medewerkers zijn gewend pas te reageren op een gedetineerde met een psychische stoornis als er iets misgaat. Men moet leren incidenten te zien aankomen en vóór te zijn. Dan kunnen we dwangmiddelen terugdringen.’

 

Denktank

Om de psychiatrische zorg en behandeling verder te verbeteren heeft Groeneveld een denktank opgericht die feedback moet geven op de verdere ontwikkeling daarvan: de Ronde Tafel. Jacco Groeneveld: ‘Te lang hebben we gewerkt met hoge muren om de gevangenis. Met de Ronde Tafel halen we ‘buiten’ naar binnen.’ Hoogleraren, psychiaters en leidinggevenden vanuit de PPC’s buigen zich tijdens vijf Ronde Tafelconferenties samen over thema’s als vakmanschap, kwalificatie en competenties van het personeel, terugdringen recidive, gedragstherapie, samenwerking en ketenzorg, dwang en drang, etc. De Ronde Tafelconferenties worden afwisselend gehouden in één van de vijf gevangenissen met een PPC, die in Vught, Maastricht, Zwolle, Amsterdam en Scheveningen/Den Haag.

De denktank zal ook leiden tot nauwere samenwerking tussen penitentiaire inrichtingen, universiteiten en onderzoeksinstellingen. Zo heeft Corine de Ruiter, hoogleraar forensische psychologie aan de Universiteit van Maastricht en een van de deelnemers aan de Ronde Tafel al aangegeven graag onderzoek te willen doen naar de resultaten van de psychiatrische zorg in gevangenissen.

In september 2012 wordt de Ronde Tafel afgesloten met een publicatie en een landelijke werkconferentie in aanwezigheid van de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, Fred Teeven.

Categorie: Detentie & psychiatrie, Psychische kwetsbaarheid, Recente artikelen, Rijksbeleid

‘M’n toets werd fout gekeurd.’ Jonge mensen met ESM.

28 november 2011 door Annemiek Onstenk

Struikelen over moeilijke woorden, onverstaanbaar praten, een vraag niet snappen, raar gevonden worden én gepest. Dat overkomt jongeren met ESM. [Lees meer…] over‘M’n toets werd fout gekeurd.’ Jonge mensen met ESM.

Categorie: Recente artikelen, Zorg & welzijn

Jan

17 november 2011 door Annemiek Onstenk

Dit is Jan (14), geschilderd door Lisette Durinck. Jan deed mee aan het kunstproject Het Dossier, georganiseerd door de Cultuurkantine in Breda. Het schilderij is één van de kunstwerken op de expositie Het Dossier, tot 27 november te zien in de fietsenstalling  Oude Vest in Breda. Jongeren uit de jeugdzorg beeldden samen met een kunstenaar hun ‘dossier’ of levensverhaal uit. Jan heeft al heel wat meegemaakt in z’n jonge leven. Vandaar die bokshandschoenen. Als hij niet voor zichzelf vocht, vocht er niemand voor hem. Die boze blik en rode hoorntjes horen bij zijn ‘negatieve kant’, zoals hij zelf zegt. Maar hij wilde meewerken aan het kunstproject om zijn positieve kant te laten zien. Want hij is ook gewoon een lieve en leuke jongen, die graag profvoetballer wil worden. Jan, die vrolijke man en Brabants Ajax-fan, hij heeft gezegd.

Categorie: Weblog

Niet uit te wissen

10 november 2011 door Annemiek Onstenk

Op de voormalige fusilladeplaats van Kamp Vught, het enige  SS-concentratiekamp buiten Duitsland, staat een gedenkteken voor de ruim 300 mannen die hier zijn doodgeschoten. Het waren verzetsmensen vanuit het hele land. Ze werden gefusilleerd door Nederlandse SS-ers. De plek ligt vijftien minuten lopen vanaf het herinneringscentrum aan kamp Vught in het bos. De wandelroute ernaartoe is gemarkeerd, de terugweg niet. Symbolisch? De gedenkplaats is in 1995 en 1997 beklad. Sindsdien staat er een nieuw monument, met beschermlaag. Een anonieme dichter liet er in reactie hierop het volgende gedicht achter.

Kon je teer smeren
Over steen, namen, verleden?
Dwaze stumper, zulke namen
Zijn nooit uit te wissen!
Ze staan gegrift in talloze
Mensenzielen, onaantastbaar
Voor jouw verziekte haat.
Ze staan met vuur geschreven
Aan de hemel, welks licht
Jou ondraaglijk is

Je hebt niets bereikt,
Teerling
Je hebt voor alles alleen
Je eigen naam besmeurd
Niet die van hen:
Zij glimlachen om jouw woede
Badend in het licht,
Wiegend op Gods adem
En zingen heel zacht en stil
Voor wie het wil horen:
Vrede

Categorie: Weblog

Duurzaamheidsrevolutie

2 november 2011 door Annemiek Onstenk

Je hoeft geen hemelbestormer meer te zijn om revolutie te prediken. Bedrijven lopen tegenwoordig voorop: duurzaamheid wordt het nieuwe normaal. [Lees meer…] overDuurzaamheidsrevolutie

Categorie: Recente artikelen Tags: duurzame ontwikkeling

Feministen en prostitutie

31 oktober 2011 door Annemiek Onstenk

Hoe kunnen we toestaan dat iemand tien keer per dag verkracht wordt, vroeg Opzij-hoofdredacteur Margriet van der Linden zich zaterdag in NRC Handelsblad af in verband met het opgelaaide debat over prostitutie, dwang en vrouwenhandel. ‘We’ staan niet toe dat vrouwen worden verkracht. Toch lijken feministen momenteel verantwoording te moeten afleggen over de kwestie. Mannen als wethouder Lodewijk Asscher uit Amsterdam, die, overigens mét vrouwen- en mensenrechtenorganisaties, ageert tegen gedwongen prostitutie, hekelen de laatste maanden in één moeite door feministen die opkomen voor de rechten van prostituees. En alsof gedwongen prostitutie op zichzelf al niet ernstig genoeg is, noemen Asscher c.s. de klanten van deze vrouwen ‘verkrachters’. De roep om prostitutie maar weer helemaal te verbieden wordt sterker. Omdat politieke mannen – en op 2 november heeft  hoogleraar en publicist Evelien Tonkens zich daar met een column in de Volkskrant bijgevoegd –  (zeggen te) weten dat vrijwillige prostitutie niet bestaat, heeft hernieuwde aandacht voor ernstige feiten in korte tijd geleid tot framing van prostitutie als verkrachting. Waar feministen dus medeplichtig aan zijn omdat ze sekswerk zouden romantiseren. Het is vreemd om vervolging van handelaren/pooiers die vrouwen tot prostitutie dwingen afhankelijk te maken van steun van een sociale beweging. Politie en justitie jagen ook op drugsmaffia, de onderwereld en roofmoordenaars zonder dat ertegen wordt gedemonstreerd, gewoon omdat het om misdaden gaat? Ik zou zeggen: gemeente, politie en Arbeidsinspectie, doe uw werk.

Enkele decennia geleden vonden feministen, net als Asscher c.s. nu, dat prostitutie per definitie een vorm van seksueel geweld tegen vrouwen was. Tot prostituees, de stigmatisering, het geweld tegen hen en de hypocrisie over prostitutie zat, dezelfde rechten als andere vrouwen opeisten: zelfbeschikking, goede gezondheidszorg, bescherming tegen dwang en geweld, goede arbeidswetgeving, etc. Eerst in de VS en enkele Zuid-Amerikaanse, Aziatische en Europese landen, later bijna overal ter wereld. Feministen en vakbonden gingen prostituees ondersteunen om hun leef- en werkomstandigheden te verbeteren en misstanden te bestrijden. Recht om als prostituee te werken (en om ermee te stoppen) én strijd tegen geweld en gedwongen prostitutie waren keerzijden van dezelfde medaille. De Nederlandse hoerenbeweging, vrouwengroepen die hen steunden en de Stichting tegen Vrouwenhandel kwamen voort uit dezelfde hoek en trokken samen op. Bij vrouwenhandel speelde en speelt naast slavernij en gedwongen seks vaak problematiek mee van illegale arbeidsmigratie. De vreemdelingenwetgeving maakte en maakt vrouwen eerder kwetsbaarder dan weerbaarder tegen dwang en geweld. Het doen van aangifte tegen vrouwenhandelaren moe(s)ten slachtoffers bovendien uiteindelijk bekopen met opsluiting en uitzetting. Gemeenten doen er goed aan het prostitutiebeleid ter verbetering van de omstandigheden van (kwetsbare) prostituees, in overleg met hen, daadwerkelijk uit te voeren in plaats van de klok terug te draaien en over de hoofden van de vrouwen heen uit te maken wat goed en slecht is. En mensenhandel, dwang en geweld? Keihard aanpakken. Een overheid die er niet in slaagt vrouwenhandelaren aan te pakken en vrouwen te vrijwaren van dwang en seksueel geweld, moet de schuld niet afschuiven op feministen.

Categorie: Weblog

  • « Ga naar Vorige pagina
  • Pagina 1
  • Interim pagina's zijn weggelaten …
  • Pagina 36
  • Pagina 37
  • Pagina 38
  • Pagina 39
  • Pagina 40
  • Interim pagina's zijn weggelaten …
  • Pagina 68
  • Ga naar Volgende pagina »

Primaire Sidebar

    Artikelen

    Selecteer subcategorie
    category
    6a16840487c43
    1
    1
    27
    Loading....

    Volg mij op

    • LinkedIn

    © 2026 Annemiek Onstenk, journalist | Tekst, redactie & research | Techniek WordPress | Realisatie Zin in Webdesign